RSS  

محمد رضا شجریان، استاد آواز ایران در نامه ای به رادیو و تلویزیون ایران نسبت به پخش آثارش از این رسانه اعتراض کرده است. آقای شجریان در این نامه که خطاب به عزت الله ضرغامی رییس صدا و سیمای جمهوری اسلامی نوشته شده، از رادیو و تلویزیون که به گفته او مستمرا سرودهای میهنی او را پخش می کنند، خواسته از این کار خودداری کنند. او در این نامه نوشته، سرودهایی که خوانده به ویژه سرود "ای ایران ای سرای امید" متعلق به سال های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ بوده و "هیچ ارتباطی با شرایط کنونی ندارد". محمد رضا شجریان اعلام کرده سازمان صدا و سیما هیچ نقشی در تهیه این آثار نداشته و به حکم قانون و شرع از این سازمان خواسته صدا و آثار او را در هیچ یک از واحدهای رادیو و تلویزیون پخش نکند. وی در گفتگو با بی بی سی فارسی گفت: "در شرایطی که مردم در بهت و حیرت هستند و به گفته آقای احمدی نژاد، خس و خاشاک به حرکت در آمده اند، صدای من در صدا و سیما جایی ندارد. صدای من صدای خس و خاشاک است و همیشه هم برای خس و خاشاک خواهد بود." آقای شجریان همچنین گفت هربار که صدای خود را از این رسانه می شنود احساس شرم می کند و بدنش می لرزد. او باردیگر از صدا و سیمای جمهوری اسلامی خواست با پخش آثار او" به حق و حقوقش تجاوز نکنند" چون نمی خواهد صدایش را "در صورت او ومردم امثال او بزنند". رادیو و تلویزیون ایران در ایام انتخابات ریاست جمهوری و بعد از اعلام نتایج اقدام به پخش مداوم سرودهایی با محوریت ایران، وطن و میهن می کند که سرودهایی که آقای شجریان به آنها اشاره کرده و برخی ترانه های محمد نوری از آن جمله است. این در حالیست که این ترانه ها و سرودها در ایام عادی با این حجم از رادیو و تلویزیون پخش نمی شوند. این اولین بار نیست که آقای شجریان صدا و سیما را از پخش آثارش منع کرده، او در سال ۷۴ هم همین در خواست را کرده بود

پیله ابریشم :

 
روزی سوراخ کوچکی در یک پیله ظاهر شد . شخصی نشست و ساعتها تقلای پروانه برای 

بیرون آمدن از سوراخ کوچک پیله راتماشا کرد. ناگهان تقلای پروانه متوقٿ شدو به نظر رسید 

که خسته شده و دیگر نمی تواند به تلاشش ادامه دهد. آن شخص مصمم شد به پروانه 

کمک کندو با برش قیچی سوراخ پیله را گشاد کرد. پروانه به راحتی از پیله خارج شد اما جثه 

اش ضعیٿ و بالهایش چروکیده بودند. آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد . او انتظار داشت 

پر پروانه گسترده و مستحکم شود واز جثه او محاٿظت کند اما چنین نشد . در واقع پروانه 

ناچار شد همه عمر را روی زمین بخزد . و هرگز نتوانست با بالهایش پرواز کند . آن شخص 

مهربان نفهمید که محدودیت پیله و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه 

قرار داده بود تا به آن وسیله مایعی از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پیله به او امکان 

پرواز دهد . گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم. اگر خداوند مقرر میکرد بدون هیچ

مشکلی زندگی کنیم فلج میشدیم - به اندازه کافی قوی نمیشدیم و هر گز نمی توانستیم 

پرواز کنیم

این بار میخوام در باره کسی بنویسم که نه تنها من، بلکه هر ایرانی به خاطر کارهای که

ایشان انجام دادن و فداکاری که انجام دادن و باز هم انجام میدن چند سطری بنویسم

درسته این نوشتنم در جبران فداکاری و زحمات این شخص خیلی ناچیز خواهد بود اما

خودمو یه جورایی بدهکار میدونم، چون کاری ایشان میکنن واقعا دل قد غول میخواد و

به به عبارتی واقعآ بازی با دم شیره ، شاید شمایی که الان این متن رو میخونید اگه

من این شخص رو اسم ببرم هم نشناسید اما شاید هم بر عکس، کسی که شما و

من و تمام مردمی که تو این خاک به دنیا اومدند باید بشناسند من به نوبه خودم این

کار رو انجام میدم ، این شخصیت هنری و اجتماعی و معترض کسیه که در مقابل زن

ستیزی فریاد میزنه ، دستی رو زیر سوال میبره که برای زدن زن بلند شده دستی رو

میخواد بشکنه که صدها سال است که داره میبره ،داره سرکوب میکنه ،داره مثل آب

خوردن آدم میکشه ، آره اینا برا هیچکس زیر این سقف اصطلاحات و حرفای تازه ای

نیست ، ترس من هم از اینه که به این دردها عادت کنیم و ............................

این شخصیت معترض و آ گاه کسی نیست جز ،، شاهین نجفی ،، خواننده رپ و

شاعر مردمی هست که تو پسوی خونه اش درد میکشه اما لب وا نمیکنه .

عزیزان آلبوم شاهین نجفی رو اگه گوش نکردید حتمآ گوش کنید .

میدونم کسی که درد کشیده و نابرابری رو حس میکنه خوشش خواهد آمد.

آلبوم کامل شاهین عزیز      ((   ما مرد نیستیم   ))

شاهین دوستت داریم

کافر نان 

ما از این دینداری صوفی پریشان گشته ایم
زیر تیغ بی وفایی مهد حرمان گشته ایم

گرچه دین حق پرستان باعث آزادی است
ما اسیر دست این منبر پرستان گشته ایم

کو در این سیلاب ظلمت حرفی از داد و وداد ؟!
زیر پای خرقه پوشان خک بی جان گشته ایم

لب به دندانش بدوزد هر که دارد حرف حق !
ما در این نامردمی از دین و ایمان گشته ایم

زهد خالی آدمی را سوی نسیان می برد
ما از این ظاهر پرستی رو به ویران گشته ایم

پوچی ما خود نشان از کفر نا محدود ماست
همچو سگ از بهر نانی ،کافر نان گشته ایم

کاخ مرمر گون نخیزد از دل مال حلال
از حرام و دزدی و غارت چو سلطان گشته ایم

انقلاب ما همین در خود شکستن بود و بس
از شکست آرزوها همچو شیطان گشته ایم

مهدی ما را نباشد آرزوی سیم و زر !
همچو قارون ما اسیر سیم سوزان گشته ایم

                           بخت نافرجام اگر با عاشقان یاری کند
                           یار عاشق سوز ما ترک دلازاری کند

                         گوهر گنجینه عشقیم از روشندلی
                         بین خویبان کیست تا ما را خریداری کند ؟

                   ممکنه بعضی از دوستا ن خوششون نیاد ولی نظراشون برام مهمه.

                   با تشکر ازدوستانی که به من لطف دارند.  

                   درون قلب فردیت من است که واقعیت حقیقی را کشف کنم نه در چشم انداز

                   هزار رنگ بیرون که جز نمایشی در مقابل چشمانم نیست.

                   جستجوی هستی بیرون از خودم فقط به تناقض می انجامد زیرا که بیرون از

                   خویش بیش از ظاهر چیزی نمی یابم بلکه باید در اعماق وجودم آن را جستجو

                   کنم زیرا که این ، حداقل سهمی است که من دارم.

                                                                                             جمله ای از: هگل

                  بیهوده چرا گرد جهان می جویی         کو از تو برون است کجا می جویی 

فقط باپا گذاشتن به درون سکوت الهی وبا بستن

چشمها وگوشها یمان به جهان توهم است که

میتوانیم به نوای موسیقی آسمانی گوش فرادهیم

وگرنه تنها به توهمات و تخیلات بیرونی میدان

میدهیم و فقط می توانیم محصولی از نکبت و

تلخ کامی را درو کنیم.

 برگزیده ای از آثار: اکنکار

اندیشه،کرداروحتی کلام آدمی،دراختیار خودش نمی باشد.

او یک عروسک خیمه شب بازی است که توسط نخ های

نامریی جهان های اثیری به این سو و آن سو کشیده

می شود .

اگر این را بفهمد پرده ها کنار رفته وبیشتر درباره خودش

می آموزد. امادر صورتی که ازاین جبر مکانیکی با خبر

نشود ویا آن را باورنکند، از اسرار حقیقت چیزی نمی آموزد

وچیزی هم برایش تغییر نمیکند

     ازپرده برون آمد ساقی قدحی در دست

                                                   هم پرده ما بدرید هم توبه ما بشکست

نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد                 آواره عشق ما آواره نخواهد شد

آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز                      وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد

آن را که منم منصب معزول کجا گردد                        آن خاره که شد گوهر او خاره نخواهد شد

آن قبله مشتاقان ویران نشود هرگز                          وان مصحف خاموشان سی پاره نخواهد شد

از اشک شود ساقی این دیده من لیکن                      بی نرگس مخمورش خماره نخواهد شد

بیمار شود عاشق اما بنمی میرد                              ماه ار چه که لاغر شد استاره نخواهد شد

خاموش کن و چندین غمخواره مشو آخر                   آن نفس که شد عاشق اماره نخواهد شد

                                                                                                      شعری از مولانا

آدمك خزون زده ، دوباره عاشق شده بود

تو خلوت شاپركا مثله شقايق شده  بود

نگاش پر از دلهره بود صداش پر از شعر و غزل

رو مخمل سرخ لباش  ، ترانه ها رنگ عسل

بي خبر از رفتن تو ،تو انتظار نشسته بود

شيشه ي خاطراتشو باد خزون شكسته بود

شباش پر از گلايه بود دلش پر از دلواپسي

روزاش پر از تنهايي گلاي سرخ اطلسي

نازك تر از عطر نسيم ، مثله پر فرشته بود

قصه ي عاشق شدنه آدمو اون نوشته بود

تو لحظه هاي بي كسي يه آسمون ستاره داشت

از دوري خورشيد خانم يه قلبه پاره پاره داشت

 مهدی آذری

می توان زندگی را دریای طوفانی نامید اما غالبا" آنگاه که قایق دستخوش فراز و نشیب می شود وجودمان از وحشت آکنده می شود آنچنان که گویی انتظار چنین تلاطمی را در این دریای طوفنی نداریم در واقع همین طوفانهای زندگی است که دریا نوردان بر تهور هستی را از دریا ندیدگان تسلیم طلب باز می شناساند.